One of my Greatest day

ผ่านไปแล้วกับงานรับปริญญาที่แสนวุ่นวาย เตรียมตัวกันมานาน เอาเข้าวันจริงๆ กับพิธีการ การถ่ายรูป
เราเฉยๆแฮะ เพราะถ่ายมาหลายรอบแล้ว 55

แต่ที่ประทับใจมากมาย ก็คือคนที่มาแสดงความยินดีด้วย เพื่อนๆ พ่อแม่ ญาติพี่น้อง สายรหัส ซึ้งใจมากๆ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ที่มีพื้นทีอันน้อยนิด คือมีแค่ที่ยืน อากาศร้อนอบอ้าว แดดเปรี้ยงปร้าง ห้องน้ำน้อย ฯลฯ แต่ว่าทุกคนก็ไม่หวั่น ขอบคุณทุกคน ป๊าม๊า กอตี้กอฮุย กอเฉี่ยว เจ๊กุน จิ๊บ ฐา ที่ตื่นแต่เช้าตรู่มาถ่ายรูปด้วย ขอบคุณช่อดอกไม้จากม๊า(ที่เม่ยบังคับให้ซื้อ555) ช่อดอกไม้จากเจ๊กุน และจากเพื่อนๆ สวยมากกๆ ขอบคุณมากๆ

สายรหัส เป็นอะไรที่อึ้งทึ่งเสียวมาก น้องๆมาครบสายอะ มาอยู่เป็นเพื่อนช่วยถือของทั้งบ่าย ไอ้เราก็แอบเลวเดินออกไปกินข้าว พอกลับมาน้องๆก็รออยู่ รู้สึกว่า สายรหัสเรารักกันดีเนอะ ถ่ายรูปไปซะเยอะเลย ไว้จะเอามาลงวันหลัง ฟิล์มยังไม่ได้ล้างเลยอ่าค่ะ

กลับมาถึงบ้านด้วยอาการเหนื่อยอ่อนนนน แทนที่จะได้พักผ่อน แต่ดัน "ท้องเสีย" ... เอ่อ ช่วยด้วย คืนนั้นตื่นทุกสองสามชั่วโมงเลย จะบ้าตาย เป็นหนักกว่าคราวที่แล้วอีกอะ สันนิษฐานว่าเกิดจากข้าวไข่ข้นเนื้อย่างร้านอะควาลูน่า .. หึหึ

วันต่อมาม๊าพาไปเลี้ยงบุฟเฟ่ เพราะเดี๋ยวตอนเย็นจะกลับบ้านละ เราก็ไปทั้งๆท้องเสียนั่นล่ะ กินไม่ค่อยลง รู้สึกไม่ค่อยคุ้มเท่าไหร่ แต่อร่อยม๊ากกกกก ของเค้าดีจิงๆฮ่ะ

สุดท้ายไม่รู้จะพูดถึงอาไรละ ขอบคุณเพื่อนๆละกันนะ เรียนกันมาหลายปี ทำให้เรามีประสบการณ์ดีๆ สนุกสนาน ทั้งที่รังสิต กะท่าพระจันทร์เลย ละก็ขอบคุณจ๊ะ ด้วย ไม่มีเธอเราคงแย่ในหลายๆเรื่อง ละก็คงไม่มีวันนี้นะ ขอบคุณนะ..